*Beograd-Vrsac-Gudurica-Bela Crkva-Donji Milanovac*

Bulgarian expression we simply have to share:

Instead of using big words, better have a big breakfast!

This slideshow requires JavaScript.

*Szeged-Palic-Novi Sad*

This slideshow requires JavaScript.

Arrived in Bulgaria

We switched back to our Belgian phone numbers. The magic of the European Union has its influence, you see. The time zone might have changed, but we haven’t. We are still speeding through the beautiful landscapes. Tomorrow we are heading for Sofia where we might climb the mountain to get a nice view of the capital city before exploring it on the ground. We are going to start looking for cheap lodging in London where we will stay from the 11th of August ’till the 16th. So if you want to help us out and help us save a few pennies, don’t hesitate to rumble through those address books. We are now even capable of speaking a little Serbski, so we can now officially handle communication in most European languages!

Picture Time!

This slideshow requires JavaScript.

We`re still alive!

* (limited) English version below *

Hey iedereen.

Geen paniek. We zijn nog steeds springlevend. Na het drukkere Belgrado hebben we besloten van het platteland in te trekken. En we hebben nog geen seconde spijt gehad van onze keuze! Enkel een beetje onpraktisch op het gebied van internet. Liefdesbrieven en andere berichten kunnen wij ook niet meer ontvangen op onze Belgische nummers, want die zijn iets prijziger dan 1 dinar per minuut tarieven die hier gangbaar zijn. Als jullie ons toch te hard missen, kunnen jullie iets laten weten op deze Servische nummers:

Eszter (kleine naamsverandering om de integratie te bevorderen): 0038617195258

Kathrin (van nature voldoende medeklinkers aanwezig) : 0038616594803

Onze eerste plattelandsdag bracht ons naar Markovac, maar aan die informatie hebben jullie niets, want er zijn maar liefst 3 plaatsen op de Servische kaart die zo heten. Meteen een van onze lievelingsmoppen die we enkel aan de hand van een wegenkaart kunnen illustreren als we sympathiek willen doen tegen een van onze vele vriendelijke chauffeurs: Wat als je in Smederevo (exact tussen de twee Markovac`en in gelegen) zit en je wilt naar Markovac liften? (en dan de clue) Dan weet je niet waar je gaat belanden. Ah nee, want er zijn er twee! Hahaha. Ok, geen sublieme mop, maar de voorraad vertaalbare moppen is schaars. We hebben ondertusssen wel al geleerd hoe je “mopje” zegt, namelijk “sjaalah”. “Ge moest u schamen!” is “Stram Te Bi Loh” (of zoiets, wij onthouden vooral dat het op stranddebiel gelijkt). Voor de tweede keer een gratis lift gekregen van een taxichauffeur. Die mensen lijken niet begrijpen dat dat tegen hunnen business werkt, maar ach, ons hoor je niet klagen! Gisteren werkelijk een topdag in onze liftgeschiedenis: twee keer op rij direct prijs bij de eerste auto die passeerde. En dat heeft ons ondertussen naar Donji Milanovac gebracht. Gelegen langs een prachtige “local road” die langs de oever van de Donau loopt. Hier hebben we dus ons dagje doorgebracht vandaag, al vissend (samen 6 visjes gevangen, straks proberen we nog wat en misschien vissen we effectief iets wat we daarna op de barbecue kunnen zwieren) met zicht op Roemenië, dat zich aan de andere kant van de Donau bevindt. (Kathrin wist dat ook nog niet, stram te bi loh!). Gisteren zaten we nog in Bela Crkva (uitspreken hebben we nooit gekund, en het cyrillische alfabet begint ons ook de proef te stellen), waar we met de pedaloboot naar het lokaal visrestaurantje zijn.. gepedalood? En waar zitten we morgen? Daar zijn we zelf nog niet aan uit. Maar waar onze duim ons ook brengt, 3 augustus zitten we in Sofia, Bulgarije om vriendjes Tine en Anton te groeten.

 

********************************************************************************************************************

We are not sure if there are actually people following the English version of our blog, so speak up if you want more to read! We are still alive and well, and we`re still hitchhiking our way through the beautiful landscapes of Serbia. We decided to leave the city for nature and we are not regretting our decision so far. We are not sure what we will do next. The only certainty we have right now is that we will be in Sofia, Bulgaria by the 3rd of August and in Istanbul by the 11th. The Serbian people are treating us very well. We have no idea why -they think?- they have a bad reputation, because we have never seen so many generous people in so little time. Schlaffen, essen,..? No problem! Big thanks to everyone who helps us on this wonderful journey!

Adieu!

Zalige Hoogdag!

Een berichtje speciaal voor de papa van Kathrin, maar daarnaast ook voor alle landgenoten: een vrolijke nationale feestdag toegewenst! En om in het Belgisch sfeertje te blijven, een leuke blogtip: Marc en Carine die met de fiets (!) in België vertrokken zes weken geleden en nu de halve wereld doorkruisen om uiteindelijk Australië te bereiken. Straffe mensen! Boodschap van Esther aan haar papa en mama, zij vindt namelijk dat ze zo’n trip ook eens moeten overwegen!

http://www.tangatanga.com/cycle2gether

Wij vertrekken vandaag richting Belgrado na 4 heerlijke dagen in Novi Sad. Het kriebelt nu al om volgend jaar terug te komen naar dit kleine stadje, waar we vriendjes zijn geworden met de local hairdresser, de local artiesten, de local barman en ook een beetje de hostelmensen die ons met een grote glimlach toelaten om het uur van check out te “vergeten”.

 

**************************************************************************************************************************

We loved Novi Sad, the charming small town filled with nice people. We fell in love with a local bar in the center, managed by a bartender which name we can’t pronounce so gave the nickname “The king”. Now we are heading for Belgrade,  the city with 2 million people that according to the Lonely Planet guide is the best party city in the world.. But before leaving, we need to have our last best coffee of the town and say goodbye to our beloved King. See you again in Belgrade!

BALKANnibal partski 1

Liefste lezer,

Na een gebroken belofte in het vorige verslag, bloggen we nu niet vanuit Szeged maar reeds vanuit Novi Sad.  Geen tijd in Szeged en geen computerwaardige computer in Palic, neem het ons niet kwalijk.

Eerste impressie van de Servische balkan: Terrasjes; genieten van drankjes en het avondeten  rats vergeten (dat laatste deden wij bewust niet: heerlijke  rostilj geuren weerstaan kunnen volgens ons enkel de locals). En dan te zeggen dat het maandag was gisteravond, de locals zeiden ons; “vandaag is het dood er is echt niets te beleven, ga televisie kijken”. Ze weten toch niet helemaal wat stadsdoodsheid betekent. We nodigden  ze uit te Leuven, especially in the weekends.

De locals zijn onze vrienden, onze eerlijkste gidsen naar overal en het heeft ons weeral exclusieve ideetjes opgeleverd. In Servie is weinig toerisme, we zijn dus een beetje aan het lot overgelaten. Eindelijk!, zou je ook kunnen zeggen; het bespaart ons de moeite om voortdurend voorbij die af en toe misleidende  muur van pseudocultuur te moeten kijken.

Wat staat er dan op het programma in Novi Sad? Wachten tot woensdag om the real Serbian party in Novi Sad te beleven. Ondertussen: Van letterlijk  het “strand”  langs de Danube genieten, misschien vandaag want morgen regent het (ECHT? Eerst zien dan geloven). De fortress waar Novi Sad met zijn EXIT festival, een week geleden, een wereldfestival a la Sziget, maar goedkoper, placeert, bezoeken. De fortress in festivalloze tijden blijkt een kunstenaarsoord te zijn met schilders, beeldhouders en noem maar op die daar hun atelierwerk kunnen verrichten.  Morgen nemen we dan, te paard,  een kijkje in de Noord-Servische countrysite: Vojvodina. We zoeken de paarden nog.

Nog snel een korte update:

-beiden gezond

-nu op een leuke hostel, vanaf vanavond misschien bij een Servische kennis die we  gisteren in het artklinik atelier ontmoetten.

-artklinik atelier: kunstenaars cultuurplatforum voor artiesten, filosofen,… met ruimte voor expositie. Tevens het kleinste museum van Servie. We kregen een T-Shirt van Novi Sad en cafe-advies dat ons de beste koffiebar van de stad leidde (recht tegenover artklinika)(Te veel perfecte cappuccino gedronken voor 80 cent.). We gaan er dra weer heen met onze Servische “croissant”.

-Gisteren: Esther is naar de kapper (een kapper-kunstenaar) geweest in Novi Sad. Op 20 minuten was dat haar een kunstwerk. Kathrin is jaloers en van zodra ze wakker, is zoeken we hem weer op. Hij zal gelukkig zijn. Hij is goed, heel goed en kan daarom fier zijn op het certificaat van 32ste beste kapper op deze bol. 15 euro heb ik  betaald, wtf?

- Eereergisteren: Palic Europeen film festival in debossen van Palic naast het bekende Palic meer. We bekeken er de Turkse film “Welcome in Germany” en waren oprecht ontroerd om de Turkse visie op de Duits-Turkse relaties in Duitsland.

-Eergisteren: De Servische rockers “Jarboli” sloten het festival af  (althans voor ons want het gaat nog door tot 22 juli) met een concert waar de passie ervan afdroop. Heerlijk dansen op andermans emoties.

-vervoer:

+ Szeged-Palic: een overenthousiaste op ADHD-verdachtte Hongaar in bestelwagen. wachttijd: 20 min

+Palic-Novi Sad: de trouwe trucker, dit keer een Servier op weg naar Niz. Hij offerde ons zijn eten, want dat krijgt ie toch allemaal gratis. wachttijd: 25 min

-…

Dobre. Till the next, dan met enkele sfeerbeelden xx

***************************************************************

Dear Reader!

Writing in Szeged or Palic was impossible because of lack or too slow computers.

So yesterday we arrived in Novi Sad, a nicely crowded place with lots of bars and restaurants. One bar is our favourite and we end up there talking with locals for more than 4 hours. I think it is our common weak thing: we cannot resist the nice pubs with local spirits.

Szeged-Palic-Novi Sad we did by autostop. Almost no waiting and we drived first by car of a man with a funny impulsive character (he sometimes stopped suddenly to make a touristic picture of us and the landscape, non-stop laughing). From Palic to Novi Sad a trucker took us, he served us his food from the stations because he got it for free!

Some other updates:

-We are still healthy

-We exit the touristic atmosphere

-we like the rostilj

-we still did not pay for any transport

-we want to ride horses in Vojvodina

-Esther went to the hair dresser for only 15 euros and that was the 32th best of the world!!!!

-Kathrin goes today to (of course) the same hair dresser

-we enjoy the impulsive live on this travel

-we go back to the coffee bar from yesterday for another perfect cappuccino for 80 cents and take our “croissant” with us.

-We went to the movie “welcome in Germany” describing the Turkish-German relations from a Turkish point of view at the Europeen film festival in Palic and after we enjoyed the really good Serbian rock concert: Jarboli (to days ago)

-we like it here in Balkans.

Eszter and Kathrin

Ready? Set! Go!

(ENGLISH VERSION BELOW)

Onze valies is nog niet gepakt, slaapzakken moeten nog bij elkaar gesprokkeld worden (Waar is die éne slaapzak weer naartoe?? Nee, niet die drie andere die al in de kast liggen en allemaal te kort, te zwaar, te volumineus, te “hmm, is deze vieze slaapzak echt van ons?”,… zijn. Die àndere!! Geen idee? Nou, er is niets waar de AS Adventure geen raad op weet!) en toch al een blog in het leven geroepen; zijn wij kinderen van onze tijd of wat? In ieder geval, het plan luidt als volgt: Esther en Kathrin bundelen hun reiskriebels deze zomer samen om er op uit te trekken op een gouwe, ouwe trip richting Balkan. Vertrek: Brussels, Belgium. Geplande tussenstops: Budapest, Belgrado, Sofia, Istanbul en dan terug naar Londen. Hoe: we zien wel. Wanneer: vertrek 10 juli. Terugkomst: 16 augustus. Medetrippers: iedereen die wilt, en iedereen die ons pad kruist. Geplande bijvoegingen voorzien tussen 1 en 11 augustus in regio Sofia. Dosis energie: de volle 6 streepjes! Nothing can stop us now!

———————————————————————————————-

Our bags haven’t even been packed, our sleeping bags need to be located (Where did that one sleeping bag go?? No, not those three others in the attic. They’re all too short, too heavy, too “is this smelly one really ours?”. I mean that other one!! Well, there is nothing AS Adventure can’t fix!) and we already have our blog up and running; are we children of our times or what? Anyway, our plan is as follows: Esther and Kathrin bundle their travel itches this summer and leave for a magical trip in direction of the Balkan. Departure: Brussels, Belgium. Planned cities: Budapest, Belgrado, Sofia, Istanbul and then back to London. Departure: 10th of July. Back in Belgium on: 16th of August. Means of transport: We’ll see! Fellow travellers: Anyone who wants to join, and anyone crossing our paths. Planned additions scheduled between the 1st and 11th of August around Sofia. Energy bar indicating the full 6 levels. Nothing can stop us now!

Tags: balkan, esther, kathrin, start

Aangekomen!

Gegroet luitjes!

We zijn deze ochtend om halfzes aangekomen in Budapest. We kunnen het zelf amper geloven. Dat is 1400 kilometer op 19 uur tijd. Alsjeblieft. Met 8 ritten, waarvan de meest verdienstelijke ongetwijfeld de laatste met Dokter Michael uit Keulen die ons maar liefst 530 kilometer verder heeft getoverd! De prijs voor de meest verbazingwekkende gaat dan weer naar de 30 kilometer die we met de Deutsche Polizei zijn opgeschoten.  Bij deze een welgemeende danke shön aan iedereen die ons onderweg heeft verder geholpen!

Nu dus eventjes ter plaatse in Budapest. Het is hier allemaal heel mooi, echt wel warmpjes (35 graden). We voelen ons weer even rijk aangezien we hier met duizenden Forint tegelijkertijd onze koffie en goulash te betalen. Fotootjes volgen ongetwijfeld. Aan diegenen die kaarsjes voor ons hebben gebrand: goei marchandise!

Tot gauw

—————————————————————————-

Hello hello

We arrived this morning around 5:30 in Budapest. That is approximately 1400 kilometers in a time span of 19 hours. Unbelievable! It took us 8 rides to get here, the longest one was the 530 kilometers from Passau to Budapest, and the most remarkable one the ride offered by the German Polizei for roughly 35 kilometers. Thank you to everyone who offered us a ride! And to all of the people who lit a candle for our safety!

Untill soon!

 

Impressies van Budapest

This slideshow requires JavaScript.

 

Egy rövid jelentést

“Een klein verslag”

Alora. Wat hebben we tot nu toe al uitgestoken? We zijn een beetje door de Hongaarse hoofdstad gecruised en gewapend met een plannetje elk recht en krom stukje afgewandeld. De eerst nacht hebben we in hostel “11th hour cinema” overnacht in de Marylin Monroe kamer. Heel internationaal zou je zo denken, al moeten we zeggen dat de helft van de tijdelijke bevolking ofwel Vlamingen ofwel Nederlanders met een zachte “g” waren, dus veel Hongaars noch Engels hebben we daar niet moeten bovenhalen. Kwestie van dat gebrek aan contact met de locals te compenseren zijn we s anderendaags eens het “echte” Budapest in getrokken, kennis gemaakt met de lokale hangjongeren en een aantal uurtjes doorgebracht met twee rasechte Hongaren die benadrukten hoe hard ze moesten werken, maar wel de hele dag op café zaten.. Hmmm.. “Joo” bleek een heel dankbaar woordje voor “goed” te betekenen. “Nem” is ja, “Igen” is neen en “Nemigen” makkelijkheidshalve “misschien”. Behalve als een Hongaar vraagt of ge zin hebt in een pintje. In dat geval betekenen zowel “Nem” “Igen” en “Nemigen” allemaal “Ja, graag”.

De volgende nacht zijn we via de tante G. connectie bij een toffe griet uit Buda beland. Een goedlachse celliste die een semester in Gent heeft gestudeerd en met een verwarmd hart terugdenkt aan alles wat Belgisch is. Zij heeft ons ingewijd in de mysteries van de lekkere Hongaarse Goulash en achteraf meegenomen naar het gezellige Gödör park waar de lokale jeugd een beetje komt bekomen van de hitte met de voetjes in het gras. Vandaar zijn we het heuvelachtige Buda gaan bekennen, richting kasteel en de Matthias kerk. Heel pittoresk allemaal. Dag van de prachtige uitzichten, want achteraf zijn we nog twee keer getrakteerd op een adembenemd zicht: eenmaal vanop de basiliek in het midden van het centrum en de tweede keer vanop het dak van couch surf host Marcino. Met hem zijn we ook nog eens gaan loeren in een soort kraakpand waar de alternatieve Budapesten hun creativiteit exploreren. Een gigantische zaal met gigantische lusters vol zetels en meubeltjes die vroeg of laat toch wel eens in een toffe tweedehands shop zullen moeten belanden. Ook een heuse bibliotheek met daarin gigantische biografieen. Zo ook een heel schap over Hitler. We hebben nog even overwogen om een examplaar mee te nemen als luchtige lectuur voor ons verwendagje in de thermen, maar zijn uiteindelijk toch gezwicht voor Jules Vernes en Paulo Coelho. De thermen zijn getest en meer dan goedgekeurd. We zijn daar wel met een serieuze toeristen stempel op ons gezicht naar buiten gewandeld. Wisten jullie dat je ook in de schaduw aardig kunt verbranden? Wij nu dus ook.

Deze twee rode tomaten trekken vandaag richting zuiden naar de stad Szeged. Meer nieuws vanuit ginder!

————————————————————————————————————————————————

“A short report”

So. What have we been up to so far? We have cruised the city and have walked every crooked and straight path there is to see. The first night we spent in the “11th hour cinema” hostel in the glamorous Marylin Monroe room. Very international, one would assume, but the truth is that about half of the temporal inhabitants were either Flemish or Dutch people with a soft “g”. In order to compensate for this lack of contact with the locals, we decided to visit the “real” Budapest the next day. We met the local kids en we spent a few hours with two hardcore Hungarians, who were saying that they had to work so hard, but nevertheless spent the whole afternoon in the pub. “Yoo” seems to be a very useful word signifying “good”. “Nem” is yes, “Igen” is no and “Nemigen” conveniently means “maybe”. Except when a Hungarian asks you if you fancy (another) beer. In that case, “Nem”,  “Igen” and “Nemigen” all mean “Yes, please”.